قصه بعنوان ( أغرب لليله)

انا شريف بكل اختصار كدا.... انا مليش غير حبيبتى الى هى خطبتى وواحد صحبى بروح انا و هو الجامعه و بنيجى سوا اسمو (سعيد) ديما بعدى عليه ع شان هو ف طريقى و بنروح سوا .... بحب ديما القصص الرعب و كمان بستنى كل يوم اتنين قصه احمد يونس لان انا من الناس الى بيحبو احمد يونس اوى.... انا عايش وحيد لان انا سبت اهلى الى ف البلد و جيت اعيش ف مصر ع شان انا حبيت انى اخش جامعه القاهرة بحب ديما كل يوم و انا جى اجيب من المكتبه الى ف الجامعه قصه رعب و يا سلام ان لقيت قصه حقيقيه بمووت من الفرحه ... بس لمه عرفت ان ف مكتبه قريبه من بيتى قولت خلاص انا هاجيب القصص الى انا عايزة من المكتبه الى قريبه من بيتى احسن...و انا رايح المكتبه دى لاول مره شكلها كان غريب قديمه جدا و باين ان الكتب الى فيها قديمه جدا و انا اصلا مش عارف المكتبه دى كانت موجوده امتى لان انا اول مره اعرف ان فـِ مكتبه قريبه من البيت اصلا المهم احسن حاجه ف المكتبه دى ان كل مجال ليه قسم مخصص من ضمن الاقسام لقيت قسم غريب اسمو القصص الحقيقيه المجهوله
اول لمه دخلت المكتبه لقيت راجل عجوز اوى كان بيكنس و لمه شفنى قلى ايه الى جابك هنا ؟ ... قولتلو انا جى ع شان اجيب كتاب و كدا قلى متأكد.؟؟.. رحت ضحكت و استغربت قولت أكيد بيهزر و رحت دخلت ع شان اجيب كتاب من القسم الغريب ده بس كان ف كلام كان مكتوب كلام كدا تحت أسم القسم الكلام كان ...
((هذا المكان فكر قبل ان تدخلوا ف أن دخلتوا فلن تنام و هذا انظار أولاً بالكلام )) قولت اكيد بقا الكلام ده عشان كل الى يخش يبقا خايف بس ع مين دخلت لقيت الكتب كلها مليانه تراب و باين عليها انها قديمه اوى لقيت كتب بأسماء غريبه و بلغات غريبه
و مكنتش لاقى اى كتاب عربى لحد لمه اخيرا لقيت كتاب منهم بالغه العربيه كان اسمو غريب اسمو (( انتظر العودة )) كان الاسم مشوق و قولت خلاص هجيبو ... خرجت ع شان اعرف ثمن الكتاب او حتى الاشتراك ازاى و كدا ملقتش حد
حتى الراجل العجوز مكنش موجود زى ما تقول اختفا ما انا مقلتش ليكو المكتبه دى ف شارع مش بيخشو حد, جنب البيت بتاعى و اصلا انا البيت بتاعى مفهوش سكان كتير يدوب يتعدو ع الايد الى موجدين ف المنطقه , فضلت مستنى لحد لمه عدى نصف ساعه قولت انا هروح و بكره لمه اشوف الراجل هبقا اديلو ثمن الكتاب هو يعنى مش هيطير روحت و معايه الكتاب
انا متعود اقراء الكتب الى بجبها بليل يعنى ع الساعه 8 .. 9 كدا و كانت الساعه لسه 6
اول لمه دخلت البيت شغلت التلفزيون اول حاجه بعملها لمه بخش البيت :'D
و رحت دخلت الاوضه بتعتى حطيت الكتاب ع الكرسى الى جنب سريرى و غيرت هدومى
و خرجت ع شان اتفرج ع التلفزيون لقيت فجاة النور قطع :'o و ده مش من العادة يعنى ان النور يقطع انا من ساعت لمه سكنت ف البيت ده و النور مقطعش قبل كدا و طبعا مكنتش عامل حسابى ..!! جبت الفون بتاعى و من حظى ان التلفون بتاعى كان فيه كشاف لمه دخلت الاوضه بتعتى النور جه قولت كويس رحت قافل الكشاف و رحت خارج ع شان اقعد بره راح النور بعدها قطع و فضل قاطع لحد لمه دخلت الاوضه تانى , اكتشفت انى كل لمه اخش الاوضه النور يجى و كل لمه اخرج من الاوضه النور يقطع دخلت الاوضه و فضلت افكر يا تارة ف ايه ؟؟؟ و انا بفكر عينى جت ع الكتاب و جربت انى احطو بره الاوضه رحت دخلت الاوضه النور قطع و لمه خرجت من الاوضه النور جة سعتها عرفت ان الكتاب السبب و قررت انى اقراء الكتاب بدرى شويه ع شان اعرف ف ايه ..!!
كانت الساعه جت 7:37 بظبط و لمه حضرت القعده و كدا كانت 7:55
و لمه مكنش فاضل غير انى افتح الكتاب كنت قلقان بس اول مرة ابقا قلقان كدا لمه اقراء قصه
كنت ديما بكون متشوق و فرحان و فتحت الكتاااب ..... اول لمه فتحت الكتااب التلفون بتاعى رن اتخضييت و لمه رضيت فضلت اقول الو .. الو ... و محدش رد لقيت السكه قفلت ف وشى و التلفون فصل شحن مع انى كنت لسه شحنو و لو هتقول التلفون ف حاجه بايظه هقولك انا لسه جايب الفون من اسبوعين ..!!
رجعت للكتاب تانى لقيت الكتاب مرمى ع الارضى طب ازاى ؟؟ لو حتى كان وقع منى كان يكون جنب سريرى لاء دا انا لقيتو مرمى ع عتبت الباب بتاع الاوضه O.'o
خفت و قولت هرجع الكتاب انا مش ناقص عفرته
لبست هدومى بسرعه و خت الكتاب ونزلت دخلت الشارع الى فيه المكتبه لقيت المكتبه قفلة و قولت يادى الحظ و انا راجع لقيت راجل سألتو هى المكتبه دى بتفتح امتى ؟؟
قلى مكتبه ايه رحت شورت ع المكتبه قلى المكتبه دى قفله من 24 سنه !! O.'o
اتصدمت رحت خلصت كلام معااه بسرعه و قولتلو طب شكرا قلى ليه يبنى...بتسأل ليه قلتلو مفيش جدى قلى اروح هناك و رحت ماشى بسرعه و قبل ما اوصل للبيت رحت رامى الكتاب ف صندوق القمامه الى ف اول الشارع و طلعت و انا كلى خوف لاول مرة ..!!
فتحت الباب دخلت ع شان اغير هدومى و قبل ما احط هدومى ف الدولاب فجأة الباب خبط روحت ع شان افتح الباب ملقتش حد بصيت يمين و شمال ملقتش حد قولت مش وقت ام القرف ده دخلت الاوضه ع شان احط هدومى ف الدولاب بشيل هدومى من ع السرير لقيت تحتها الكتاااب :'o :'o
مقدرش اقولك حط نفسك مكانى لان متعرفوش حسيت سعتها بـ ايه
بس كان لازم اعمل حركه جريئه ع شان اخلص نفسى من المشكله دى قولت هقراء الكتاب
و بسرعه فتحت الكتاب .. و فتحت اول صفحه لقيت مكتوب كلام غريب مش عربى بس لقيت كلام بالعربى و اسف مش هقولو ..!! بحول الصفحه التانيه فضيه التالته الربعه فضيه الكتاااااااااب فاااضى O.'o و انا بقفلو وقعت منو ورقه عمله زى ورق البردى مكتوب فيها رساله بتقول :
(( لن تنام اليوم ولا الغد لانى قد أتيت ولن ارحل فـحظر مـٍن مـَن هنا الان )) رميت الورقه و انا جسمى كلو مش عارف احركو ركبى بتخبط ف بعض و حااسس فعلا بطعم كلمت بمووووووت من الرعب
اعمل ايييييييه ؟؟ !! و فضلت اكلم نفسى
قولت دا مقلب من سعيد صح هو ديما بيحب يعمل فيا المقالب دى ... طب و الرجل الى سألتو ع المكتبه ... لالا اكيد متفق معااه .. طب عرفو ازاى ؟؟ طب و النور .. ممكن يكونو بيقطعو عليا شان أخاف .. التلفون عادى ممكن حد يتصل طب و ده فصل شحن يعنى هو يعنى قفلو ازاة O.'o؟؟
قولت انا مش هخااف ولسه بلف جسمى لقيت النور قطع و جه بسرعه و الباب خبط رحت ع شان افتح الباب سمعت صوتتتتتت صرخه من الاوضه بتعتى لمه خرجت من الاوضه ع طول و كانت صارخه راجل صوتو غلييظ مرعبه اوى و ببص اشوف مين لقيت قطه صغيرة لونها اسود و عنيها لونها اخضر و كانت بتبصلى و فجاة .....
سمع صوت ورايه بيقولى ف ودنى بصوت وااطى أمشششى ببص ورايه لقيت حاجه متقولش عليها غير شبح :'O جسم شعرو طووويل عنيييه عمله زى عين القطط و ودنو غريبه لونه احمر و لابس لبس غرررريب وقعت ع الارضى و فضلت براحه ازحف و احاول اخرج بس اغمى عليا خرجت و لمه فؤت لقيت نفسى ف الاوضه بتعتى لقيت اجسام قصيه ليها قروون و شكلها مرعب عماله تقرب منى و انا مش عارف اعمل اييييه مش عارف حتى ازعق اقول حاجه صوتى مش بيطلع و فجاة دخل ف جسمى الشبح الى انا انا شوفتو :'o: '( شوفت الكتاب ع سريرى ورقو عمال يطير لحد لمه الكتاب خلص لقيت كلام مكتوب ع الحيطه كان مكتوب (( انت الان موطنى سوف اعيش فيه حتى تنتهى )) .. أتمليت خوف و ندم انى عرفت المكتبه اصلا بقيت اقووول لاءا لاءااا بس صوتى حتى مش بيخرج بس بدأت اقول يا رب سعدنى يا رب :' ( بدأت اسمع صوت قرأن و حست ان دى النجدة و كل لمه اقول يا رب الصوت يعلى و كل لمه الصوت يعلى اسمع صوت يصرررررررخ بصوت عاااااالى يصررررخ و فجأه
كان صوت القراءن الى فوقت عليه ببص لقيت صحبى (سعيد) جنبى و جنبه شيخ بيقولى حمدلله ع السلامه و كنت سامع صوت حببتى بتعيط بره و هتموت و هتخش بس كان سعيد منعها بالعفيا و طبعا عرفت ان ف كلام قولتو و الكلام ده حضر شخص ع شان اكون انا الضحيه
من سعتها و انا تعباان وطبعا اول حاجه عملت عزلت من البيت كنت بجيب سعيد يبات معايه ف ايام و قربت فطرة الجواز :'D ع شان مبقتش اطيق العيشه لوحدى و حرمت اجيب كتاب رعب تانى ..!!

نشر في :